Monday, February 18, 2008

Bar Hopping



Backward Trace of Events...

The Publicity Committee first decided to have a Concert so as to publicize the upcoming events of the college. Months passed and we still weren't able to do something about the concert due to lack of resources; that is why we opted to have a bar party instead of a concert.

Yes, a bar party. Honestly, I felt relieved and worried at the same time since finally we don't have to do a concert which I think will be really hard to organized but I was ASSIGNED by Prof. Deocariza to head the logistics of the bar party. Really, I want to decline, but Prof Deocariza was so fast in emphasizing that I will be the one he'll contact for updates and asked me to write down his number. T_T

And so the quest of finding the perfect place of the party began. First, I surfed online to get necessary information about bars in the metro like there contact number and address. After which, I will call them isa-isa to be able to know the bar's capacity, bar's rental fee and discounts/freebies they could give us.

Calling them one by one is horrible! Some numbers I found in the internet are out of service; others have a terrible call center agents who are too grumpy to ask simple questions. Others were in doubt knowing that I'm a student while the rest were so willing to have their bars chosen that they've asked my cellphone number and bug me during ungodly hours.

Those who were so willing were visited by my mother and my tita. YES! I've asked my mother and tita to bar hop for me. It's not that I'm being lazy or anything but I just don't have the time to still go out 10 pm onwards. I really thanked them for being so generous on their time just to help finish what I have to do.
My Mom negotiating?


I just want to share couple of experiences they have:

Nung nasa taxi daw sila, pangisi-ngisi daw yung mga drayber ng mga nasakyan nilang taxi. Akala yata ay matrona sila na naghahanap ng alam-niyo-na-kung-ano. One of them even dared to ask mt mother and Tita "Gigimik kayo?", sabat tawa.

O kaya naman, yung mga tingin ng mga taong nasa bar. Pulos kasi ang mga nasa bar ay yung mga taong nasa kalendaryo pa ang edad. In short, nagtataka sila kung ano ang ginagawa ng mga tulad nila mama na 50 years old na sa isang bar.

Then came the time to report all the data My mom, tita and I gathered. It was disappointing since Prof. Deocariza didn't approve any of the proposed bars due to their being so expensive. I was tasked to find a cheap bar that has the capacity to be filled with at least 100 people. And he mentioned a bar named "Palawan 2" in the outskirts of Cubao.

Mission Impossible.

Yes, Mission Impossible. A cheap bar that can host 100 people? You got to be kidding me! So I partake in the bar hopping to be able to let myself see how a bar looks.



Inside and Outside of Palawan 2


What I found? Palawan 2 = very cheap. Sorry to say pero in looks like a plain beer house in the corner. Maliit, mapanghi, 1 fire exit only, it can hold 100 people but it will be very crowded.

Thank God because Mr. Deocariza decided to change the project. Thank you for being so considerate and see that its a mission impossible with the resources at hand.

He decided na lang to let us create a song as a tribute to CSSP ^^





Tuesday, February 12, 2008

Bookmark Cramming

My very first Filipino post.

Gusto ko siyang isulat sa Tagalog kasi sa tingin ko i will be able to express myself better.



Dapithapon, alas sais na. Paalis na ang araw, makulimlim na ang langit, parating na ang buwan saka pa lamang natapos ng aking kaibigan ang layout ng bookmark na pinagawa ko para sa launching ng CSSP Week Centennial Celebration. Dali-dali akong umalis ng bahay matapos kong maligo at maisave ang larawan sa aking USB upang magpunta ng UP

Gabi, alas sais trenta ako dumating ng SC. Nagmamadaling binagtas ang daan patungo sa YZA, ang stall kung saan ako magpapaprint. Kaso, ang malas ko talaga kasi kakaalis pa lamang nung magprintprint at isa pa, hindi pa nakalayout ng maramihan.


Andami kong pinuntahang stall, mula GreenShoppe hanggang isko. Wala talaga. Kung hindi walang papel, walang ink o kaya walang magpiprint at maglalayout.

Nagpapanic na ako. Gusto ko ng umuwi, nakakainis kasing isipin na Linggo tapos nasa eskuwelahan ka nang bigla kong makita ang isa maliit na stall. Naalala ko na iyon pala ang stall na nilagpasan ko sapagkat nagkaroon na ako ng mapait na karanasan doon, nakakakuha ako ng bloodhound virus mula sa kanilang mga computer na siyang muntik nang sumira sa aking mahal na deskstop. Buti na lamang ay magaling si AVG. ~_~

Anyway, eh di ayun, pumasok ako. Agad tinanong kung ano ba ang kailangan ko. "Magpapalayout po at magpapaprint ng bookmark" in straight English ang sagot ko (hahaha) @_@. "May file ka nung image?" tanong sa akin ni Kuya. Siyempre meron ay nasa USB ko. Pagkabigay ng USB ko ay agad na niya itong sinimulan.

Matagal tagal din akong naghintay bago ko nakuha ang inaasam na bookmark. Mahirap daw kasing maglayout sabi ni Kuya na back to back. Dapat daw pantay. Ilang beses ding nagkamali sa pagprint. Minsan malaki masyado tapos biglang maliit. Tapos marami pang iba ding nagpapaprint ng picture kaya naantala ang trabaho.

Makalipas ang isang oras, natapos din. Kaso may bagong problema. Hindi raw sila gumugupit at binalaan na rin ako na sarado ang mga stall na naggugupit.

Sabay tawag ni Jaristi ^_^

Matapos kausapin si Jaristi, agad kong tinawagan ang isa sa pinakamatalik kong kaibigan sa Psych. Inhinyero ang mga magulang nito kaya tiyak ay may mahihiram ang kahoy na panggupit.
Pumayag naman si Tinek kaya agad akong pumunta sa sakayan ngupang mag-antay ng dyip. Sa teacher's village ang bahay ni Tinek kaya madali lamang puntahan.

Pagdating ko sa bahay niya, ay mabilis lamang niyang inabot ang cutter. Gusto ko pa sanang makikain kaso gabi na. :D


Alas nuwebe na ako narating ng bahay.

Agad kong sinimulan guipitin ang 80 na bookmark. :D
Natapos ako ng alas onse ng gabi.
Medyo mapurol din kasi yung cutter kaya minsan gumagamit ako ng gunting.